Акцэнты

Фрылансэр – ад слова «свабодны». Але ў Беларусі гэтае слова набывае зусім супрацьлеглае значэнне. Гомельская журналістка Ларыса Шчыракова, якая супрацоўнічае з «Белсатам», толькі цягам гэтага года прайшла праз 8 судоў.

От Минска до Вильнюса — 180 км. Меньше, чем до ближайшего областного центра Беларуси. Два с половиной часа из белорусской столицы — и ты уже в столице Литвы. Но чтобы преодолеть дистанцию между нашими странами в области свободы СМИ времени потребуется гораздо больше.

Начиналось все с двух компов и редакции в комнате площадью около 12 метров. Сегодня это 779 номеров 15-летней истории. «Брестской газете» изначально очень повезло. За 15 лет она не раз меняла прописку, обновляла штат сотрудников, но у ее руля неизменно стояли два человека: директор — главный редактор Виктор Марчук и его заместитель Татьяна Пискур. Накануне юбилея они дали интервью любимой газете.

Для адных гэты чалавек — бацька беларускай граматыкі, для іншых — камуніст і агент Камінтэрна. Кім насамрэч быў Браніслаў Тарашкевіч.

Перемещение с должности журналиста в кресло редактора, как обывателям, так и многим работникам СМИ видится как карьерный рост. Безусловно, в некоторых редакциях так и есть. Однако в независимых белорусских СМИ дело нередко обстоит по-другому. На это есть несколько причин.

У гэтым годзе ў Гродне будзе адзначацца 35-годдзе незалежнай гродзенскай журналістыкі. Дата досыць умоўная — яна  вядзецца ад першых самвыдатаў, якія з’явіліся ў горадзе напярэдадні вялікіх перамен ва ўсёй краіне. Але гісторыя гродзенскай незалежнай журналістыкі насычаная цікавымі і важнымі для развіцця свабоды слова і станаўлення многіх журналістаў падзеямі. HrodnaMediaRoom вырашыў пра іх нагадаць і распачаў цыкл інтэрв’ю з вядомымі гродзенскімі  журналістамі, якія шмат зрабілі для станаўлення свабоды слова і незалежнай журналістыкі ў Гродне. Першай суразмоўцай HrodnaMediaRoom стала Алёна Раўбецкая, былая рэдактарка “Біржы інфармацыі” — адной з самых вядомых і папулярных незалежных газет Гродна, якую зачынілі з-за “абразы прэзідэнта” ў 2004 годзе. Мы паразмаўлялі пра тое, як і кім стваралася выданне, якую небяспеку можа хаваць неабмежаваная свабода слова, а таксама пра рэчы, якія прыносяць у журналістыцы сапраўдны кайф.